Á leið minni til vinnu í dag kom ég við í búsetuaðstoðaríbúð foreldra minna. Þegar ég kom voru þau að fá sér morgunmat, svo ég settist við borðið og heimsótti með þeim meðan ég borðaði. Ég tók eftir því að hunangskassinn í miðju borðsins er orðinn svartur og ég er að íhuga hunangið sem ég keyrði til vinnu í dag.
Þegar fólk finnur að hunangið hefur orðið svart eða kristallað, þá fáum við venjulega símtal. Óviðeigandi geymsla hunangs getur valdið þessu vandamáli. Hunang ætti að geyma á köldum og þurrum stað í loftþéttu íláti. Með tímanum verður hunangið dökkt og bragðið breytist en það má neyta það endalaust. Þegar það dimmir getur það misst bragðið eða orðið drullað. Þegar hunangið verður skýjað geturðu jafnvel fundið kristalla í því. Svo lengi sem hunang er geymt rétt mun það ekki gera hunang óöruggt. Hunang sem geymt er í kæli kristallast hraðar.
Ef hunangið þitt hefur kristallast geturðu sett ílátið í volgu vatni og hrært í hunanginu þar til kristallarnir leysast upp. Standast þrána til að bræða kristalla með sjóðandi heitu vatni, þar sem það mun skemma lit og bragð hunangsins. Ef hunangið þitt freyðir eða lyktar eins og áfengi, vinsamlegast spillið því og fargaðu því.
Þessir litlu hunangspakkar sem dökkna við aðstoðarbústað verða öruggir til að borða um nokkurt skeið en starfsfólk borðstofunnar gæti viljað finna aðra leið til að geyma hunangsframboð sitt. Þetta minnir mig á að fara heim til að athuga hunangskrukkuna mína.
